പുഴയൊരിളം പൈതല്,
അലയായ് അരുവിയായ്
പുലരൊളിയില് കൈകാ-
ലിളക്കിക്കളിച്ചും,
തെളിവാനം നോക്കി
കളകളം ചിരിച്ചും,
മഴമേഘങ്ങള് കനയ്ക്കെ,
മലകള്ചുരത്തുന്ന
തെളിനീര് കൊതിയോടെ-
യൂറ്റിക്കുടിച്ചും കളികൊള്ളുന്നു;
കാറ്റിനരുമയാം കിന്നാരത്തില്,
മുളംകാട്ടിലുയരുന്ന പാട്ടില്
പ്രപഞ്ചത്തിന് മാതൃമാനസം കനി-
ഞ്ഞുണരും താരാട്ടിന്റെ
ശീലൊഴുകുന്നു;
ശീതള്താഴ്വാരങ്ങള്
വെയിലിന്റെ വെണ്പട്ടില്
അവളെ തൊട്ടിലാട്ടുന്നു.
പുഴ പാവമൊരുപൈതല്,
അന്തിയില് വെയില് ചായെ
അലകളൊതുക്കി
കളിയും ചിരിയുമൊതുക്കി
ചാഞ്ഞുറങ്ങുന്നു; രാവില്
അറിയാതേതോകിളിപ്പാട്ടില്, ഉണര്-
ന്നൊരുവീര്പ്പില്, പൊരു-
ളറിയാതെന്തോ മന്ത്രിക്കുന്നു
ശാന്തമാം മുഖം നിലാ-
ച്ചിരിയായ് പുഷ്പിക്കുന്നു.
പുഴ വെറുമൊരു പൈതല്,
തുലാരാവിരുണ്ടലറവേ, മേഘ-
ഹൃദയങ്ങളില്, ഈറന്
കിനാക്കള്ക്കും തീപടരവേ,
ഇല്ലിക്കാട്ടില് കാറ്റലറവേ,വന-
മൊരുവന്ഭൂതമായുറയവേ,
അലറിക്കരയുന്നു, പിന്നെ
പിടഞ്ഞുതുള്ളുന്നു, കൈകാല് വലി-
ച്ചൊക്കെയും വാരിച്ചിന്നി ചിതറിക്കുന്നു,
അലയായ് ചുഴിയായ് തേങ്ങ-
ലൊതുക്കി തളരുന്നു.
**************
പുഴ ഒരു പൈതലിന്നോര്മ്മ;
ഋതുവും കാലവുമില്ല്ലാവേനല്
കത്തിനില്ക്കുന്നൊരീ വാനിന്
കൂടാരത്തിന് താഴെ,
ഇലകൊഴിഞ്ഞ വനങ്ങള്ക്ക്
തീ പിടിക്കുന്നു;
മണല്ചാലില് ചിതകത്തുന്നു,
ഒരിളം ജഡം അതിലെരിയുന്നു,
ഓര്മ്മകളില് ഒരു പൈതലിന് കളി ചിരി,
പിന്നെ അനാഥമാം നിലവിളി.
